Vereniging Flevoparkbad

Meer mensen laten genieten van het beste buitenbad van Amsterdam

Toen het Flevoparkbad nog 300.000 bezoekers trok

 

20150819-_MG_7650-800

Hij draaide zijn hand niet om voor een dag met 9000 bezoekers. Een seizoen met 200.000 tot wel 300.000 bezoekers was heel normaal. Als de Hells Angels van zich lieten spreken, kwamen stillen in zwembroek meehelpen. Kinderen kregen er les, het Olympische waterpoloteam trainde er, evenals toppers als Enith Brigitha en Ada Kok. Cor Idzerda runde voor de gemeente het Flevoparkbad vanaf dag 1 in 1967 tot 1974, en blikt terug.

Met een ouderwets fotoboek en mappen met krantenartikelen komt Cor weer eens naar het bad waar hij hectische, maar mooie seizoenen heeft beleefd. De foto’s zijn vierkante kiekjes uit de jaren zestig met erop het zwembad net voor de opening – zo kaal zonder groen – en eentje met witte buurtkindertjes bij de startblokken. Cor heeft veel van die kinderen zwemles gegeven, toen nog met een grote zwemhaak in de hand. Als ze hun diploma haalden werd dat met een gezellig feestje in het volksbad gevierd. Zijn krantenartikelen uit de jaren zestig spreken van het Nieuwe Diep, een zwemgelegenheid in open water, dat uit de gratie was geraakt – de bezoekersaantallen kelderden – en te veel onderhoud kostte. Het Flevoparkbad is ervoor in de plaats gekomen. Ook is te lezen over het afval waarmee de bezoekers zo achteloos omgingen en waardoor Cor er zijn handen vol aan had. En over de ‘trekkerskinderen’ die door een gat in het gaas illegaal binnenkwamen.

20150819-_MG_7604-bewerkt-800

Cor Idzerda: “Ettertjes zijn van alle tijden, maar als je ze goed aanpakt, zijn ze geen probleem.”

Als 24-jarige met een liefde voor sport ging Cor in de bungalow naast het bad wonen met vrouw en kinderen. Cor: “Het was hypermodern voor die tijd en werd verwarmd tot 21 – 22 graden. Uniek was het dat er meteen gemengd zwemmen was. Verder waren de aantikplaten uniek, die de exacte wedstrijdtijden elektro-pneumatisch bepaalden. In 1968 werden ook nog eens vier lichtmasten bij het wedstrijdbad geplaatst. Tijdens het seizoen deed ik alles, tot en met schoonmaak, onderhoud en bediening van de machines en filters aan toe. Het had het beste filtersysteem van Nederland. Wat heb ik er een haren uitgehaald! Een werkdag begon om half 7 en duurde tot laat in de avond als het warm was geweest. Natuurlijk had ik hulp van beroepskrachten. Sommige bezoekers hielpen op een drukke dag na sluitingstijd met rotzooi opruimen en daarna gingen we dan nog een partijtje voetballen op de zonneweide. Onder die hulpjes zaten soms ook van die jongetjes die konden klieren. Want ettertjes zijn van alle tijden, maar als je ze goed aanpakt, zijn ze geen probleem. En helpen ze je. Onzedelijk gedrag onder water en in kleedhokjes is helaas ook van alle tijden, hoe goed je het ook probeert te voorkomen. Waar ik veel last van had waren de Hells Angels. Die brachten onrust en vechtpartijen met zich mee. Gelukkig kon ik dan terugvallen op de politie die in zwembroek als stillen kwamen helpen de rust te bewaren. In de jaren dat ik hier gewerkt heb, telde ik in totaal 1,2 miljoen zwembezoeken. Gelukkig is er nooit iemand verdronken. Wel iemand bijna gestikt in een pepermuntje en iemand liep een dubbele enkelbreuk op bij een verkeerde sprong van de duikplank. Wat me ook is bijgebleven is dat 8-jarige jongetje dat zich verwondde. Zijn ouders waren nergens te bekennen. Bleek achteraf dat zijn ouders aan het strand in Zandvoort lagen. Hoe kun je als ouder zo onverantwoordelijk zijn!”

Na het Flevoparkbad werkte Cor in zeven andere baden, waaronder combi-baden, dus complexen van binnen- en buitenbad(en) met soms sauna, sport – en trimruimte erbij. Meestal een samenwerking tussen gemeente en private partij. Zijn ervaring ermee is goed, dus wat hem betreft wordt het Flevoparkbad ook een publiek-privaat combi-bad, zodat het het hele jaar geëxploiteerd kan worden en er toekomst is. “Niet iedereen neemt me deze mening in dank af.”

KiekjesOproep

Cor kreeg in zijn Flevoparkbad-jaren vaak hulp van Robbie uit de Indische Buurt, een roodharige jongen van toen rond de 15. Helaas weet hij zijn achternaam niet, waardoor hij Robbie niet meer kan opsporen. Kan iemand Cor helpen? Zo ja mail Cor: cor.idzerda@gmail.com.

 

 

Advertenties

Reacties zijn gesloten.