Vereniging Flevoparkbad

Meer mensen laten genieten van het beste buitenbad van Amsterdam

Jeugdherinneringen die boven komen drijven

zwenbad kleef haarlem3

Zwembad Kleef in Haarlem waar Sandra alle zomers zwom.

Al baantjes trekkend in het Flevoparkbad voelt verenigingslid Sandra de Weijze zich elke keer weer even helemaal mens. Tegelijkertijd maakt het haar nostalgisch naar haar jeugd waarin de zomers gevuld waren met zwemmen in openluchtbaden. Baden die helaas verdwenen zijn. Pas sinds kort beseft Sandra hoe dat buiten zwemmen haar leven en werk heeft bepaald. Hoe precies?

Sandra woonde in de jaren 70 tegenover buitenbad Kleef in Haarlem. Voor en na school was ze er altijd te vinden en in de zomervakantie fietste ze ook vaak een kwartiertje naar natuurbad Velserend. Ze heeft wat foto’s gegoogeld en opwinding en nostalgie steken de kop op bij het zien van de foto’s. Sandra: “Zo jammer dat door het economische denken al die baden hebben moeten sluiten. Er is heftig gestreden voor behoud van zwembad Kleef, maar tevergeefs. Wat overgebleven is, is een in stukken opgedeeld sportveld zonder visie. Ook Velserend is afgebroken. Er kwam een hippe sauna die wegens wantoestanden en brand  inmiddels ook gesloten is. Des te fijner dat het Flevoparkbad er nog is. De strakke soberheid van inrichting en architectuur, de rust van de omgeving, het zwembadpersoneel, het koude water, de geur, het gespetter van het water tijdens het zwemmen in stilte en de frisblauwe kleur van het bad doen mij erg aan Zwembad Kleef denken. 20 jaar geleden kwam ik in Oost wonen en vrijwel meteen ging ik hier zwemmen. Het liefst op een dag dat er bijna niemand is en het koud is. Want door dat koude water, de tinteling op m’n huid en het gekletter om m’n oren, voel ik me weer even mens en één in de ruimte. Die rust ervaar je niet in het dagelijks leven. Het heeft haast iets spiritueels.”

Sandra badrand

“Met m’n benen in het bad zie ik de ruimte van het 50-meterbad”

Sandra is kunstenaar en geeft onder meer creatieve lessen op middelbare scholen. “In mijn werk ga ik uit van ruimtes, kaders, vlakken, leegtes en lijnen. Als ik naar het Flevoparkbad kijk op een rustige vroegzwemochtend met m’n benen in het bad, net voordat ik me onderdompel, zie ik de ruimte van het 50-meterbad, de leegte van het ondiepe, de kaders van de architectuur, de lijnen op de bodem, de lijnen van de trappen en het badmeestershokje. Dat komt regelmatig terug in mijn werk,” vertelt Sandra. “Als kind liep ik in de jaren 70 tegen schilderijen van de Engelse kunstenaar Hockney aan, met daarop de leegte van een zwembad, het frisse blauw van het water en strakke lijnen. Onbewust moet ik het hebben opgeslagen. Als ik in het Flevoparkbad zwem, komen al die jeugdherinneringen boven drijven.”

Sandra de Weijze

Sandra de Weijze: “Zo jammer dat door het economische denken baden moeten sluiten.”

Advertenties

Reacties zijn gesloten.